Ομιλία στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Αρτοποιών Ελλάδας

Αγαπητοί Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι πολλά, πάρα πολλά τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος μας.

Τα φέρνει εύκολα ο καθένας μας στο μυαλό του.

Πέρα από τα βασικά κεντρικά προβλήματα, υπάρχουν και άλλα, ανάλογα με την περιοχή, στην οποία δραστηριοποιούμαστε.

Είναι καλό και χρήσιμο να τα συζητάμε, επιδιώκοντας πάντα την ευρύτερη δυνατή συναίνεση.

Είναι επιτακτική η ανάγκη, συνάδελφοι, να μείνουμε ενωμένοι.

Όλοι μαζί, ανεξάρτητα από προσωπικές φιλοδοξίες και πιστεύω, να πλαισιώσουμε, με όλη τη δύναμή μας, τον Πρόεδρο μας.

Το πανάρχαιο δόγμα « Η ισχύς εν τη ενώσει », δείχνει το δρόμο.

Και πράγματι, με τον πόλεμο που μας γίνεται από τις μεγάλες βιομηχανίες και τα πολυκαταστήματα, οφείλουμε να είμαστε ενωμένοι, αν θέλουμε να ελπίζουμε σε αποτελεσματική προάσπιση των συμφερόντων μας.

Η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, προβλέπει πως για την παρασκευή και διάθεση άρτου και αρτοσκευασμάτων, μέσα σε πολυκαταστήματα, πρέπει να υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος και να πληροί τις προϋποθέσεις άδειας λειτουργίας αρτοποιείου.

Σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας, όπου οι αρμόδιοι φορείς στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, έγιναν έλεγχοι και έβαλαν φρένο σε αντίστοιχες προσπάθειες που δεν ήταν σύμφωνες με το νόμο.

Σε άλλες πόλεις, προφασιζόμενοι ελλείψεις σε προσωπικό και άλλα γραφειοκρατικά τεχνάσματα, αποφεύγουν τους ελέγχους και επιτρέπουν την ασυδοσία.

Πριν από μερικές μέρες, συζητήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η προσφυγή των εκπροσώπων μεγάλων Super Markets κατά του Ελληνικού Δημοσίου και η απόφαση ήταν δυστυχώς καταδικαστική.

Απεφάνθη πως κακώς συγχέεται το ψήσιμο και η διάθεση στο κοινό προψημένου κατεψυγμένου ψωμιού με την παρασκευή άρτου και κατ’ επέκταση με την λειτουργία αρτοποιείου.

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως έχει κάνει και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, αργά ή γρήγορα, θα συμμορφωθεί με την απόφαση, τροποποιώντας πιθανότατα την ισχύουσα νομοθεσία.

Οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας το νέο αυτό δεδομένο και να προσαρμόσουμε ανάλογα τη θέση μας.

Ας μην ξεχνάμε πως η πολιτική των πολυκαταστημάτων έχει λειτουργήσει ισοπεδωτικά σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που διαθέτουν αντίστοιχα είδη.

Κατά τα λοιπά και σε ό,τι αφορά την περιοχή μας, κάποια ζητήματα που ξεχώρισα και θέλω να αναφερθώ είναι τα εξής :

• Η διάθεση ψωμιού, από καταστήματα πλην αρτοποιείων, χωρίς την προβλεπόμενη συσκευασία.

• Η καθημερινή διανομή άρτου κατ’ οίκον.

Έχω απευθυνθεί στην τοπική εποπτεία εμπορίου, ουκ ολίγες φορές, για να πάρω την απάντηση, πως κάνουν ό,τι μπορούν, πως δεν έχουν προσωπικό κλπ κλπ

• Η επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.) στο πετρέλαιο και η συμπεριφορά των τελωνειακών αρχών.

Ένα μέτρο, που στόχο έχει να μας ανακουφίσει έστω και λίγο, από τη δραματική αύξηση της τιμής του, το καθιστούν κατά περιπτώσεις ανενεργό. Σε περιπτώσεις συναδέλφων, που έχουν στην κατοχή της επιχείρησής τους αυτοκίνητα, απορρίφθηκαν αιτήσεις, όταν κρίθηκε πως τα προσκομιζόμενα για αυτά, τιμολόγια αγοράς πετρελαίου, δεν ήταν αρκετά.

• Η λειτουργία και οι υπηρεσίες που παρέχει το Τ.Ε.Α.Α.

Όλοι σχεδόν οι αρτοποιοί της Συντεχνίας μας, είναι αγανακτισμένοι.

Αρτοποιοί με 35 και 37 χρόνια εργασίας και 180 – 200 κιλά ημερήσιας κατανάλωσης αλεύρων, παίρνουν σύνταξη από το Τ.Ε.Α.Α., 120 – 125 ευρώ το μήνα.

Συνάδελφος υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, υπεβλήθη σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς και βγήκε σε σύνταξη αναπηρίας από το Τ.Ε.Β.Ε.

Όταν κατέθεσε τα χαρτιά του στο Τ.Ε.Α.Α., δεν εγκρίθηκε η συνταξιοδότηση του, γιατί αντί 10 ετών στο επάγγελμα, είχε 9 χρόνια και 11 μήνες…

Τα προβλήματα ζητούν λύσεις, τις οποίες μπορούμε αποτελεσματικότερα να βρούμε, αν αναζητήσουμε κοινές διαδρομές, όλοι μαζί ενωμένοι.

Σας ευχαριστώ,

Παύλος Απ. Παυλίδης